Tagarchief: Johan Deckmyn

Geen megamoskee aan ’t Rabot – Vlaams Belang organiseert protestactie

Vlaams Belang verzet zich tegen de komst van een megamoskee aan de Gebroeders de Smetstraat in Gent. De buurt van het Rabot krijgt immers de twijfelachtige eer om binnenkort over de grootste moskee van Vlaanderen te beschikken. Het complex zal niet alleen 2.500 vierkante meter groot zijn, de gebedsplaats zal ook 500 gelovigen kunnen ontvangen. Daarnaast komt er nog een extra zaal voor 350 mensen én een polyvalente zaal voor 500 personen. De nieuwe moskee wordt aangebouwd aan het voormalige Tractiestation. Dit gebouw is geklasseerd en men kan zich serieuze vragen stellen over dit dossier, aangezien er nog een toestemming nodig is van Erfgoed Vlaanderen voor de restauratie van het Tractiestation. 

Vlaams Belang organiseert op dinsdag 7 november dan ook een vreedzame protestactie aan het voormalige Tractiestation aan het Rabot. Gents Vlaams Belangfractieleider Johan Deckmyn zal er een korte toespraak houden. Hij stelt alvast: “De nieuwe moskee zal over een grote koepel beschikken en ook over twee minaretten van liefst 23 meter hoogte en zal dus de omgeving volledig domineren, wat wellicht ook de bedoeling is. Men stelt dat deze minaretten een symbolische waarde hebben. Dat is een punt waar Vlaams Belang het volledig mee eens is. De symbolische waarde is er één van de overwinning van de islam op een oude Gentse volkswijk.” Johan Deckmyn heeft alvast ook een interpellatie over de megamoskee aangekondigd voor de volgende gemeenteraad. 

Federaal kamerlid Filip Dewinter zal ook aanwezig zijn op de protestactie en er namens de vereniging ‘Steden tegen Islamisering’ een toespraak houden.

Het Laatste Nieuws: “De mens achter de kandidaat-burgemeester”

Neen, hij wordt niet de volgende burgemeester van Gent, want de kans dat Vlaams Belang die levert, is nul. Maar Johan Deckmyn (49) trekt wel een lijst, dus theoretisch kan het. Hij zetelt sinds 1995 in de gemeenteraad en was ook tien jaar Vlaams parlementslid. Maar Johan kan ook pianospelen en vloog geregeld de cel in als ‘actievoerder’.

Deckmyn is de oudste van vijf kinderen en groeide op in de meest volkse buurten van Gent. Zijn ouders hadden een boekenwinkel in de Brugse Poort, later woonde hij in een zijstraat van de Sleepstraat en in de stationsbuurt.

Klik voor foto: Johan als braaf manneke

Naar school ging hij op Sint-Amandus. “Ik was een braaf manneke. Ik zat in de turnclub en kreeg een prijs voor medewerking aan de schoolkrant. Ik volgde notenleer en piano. Ik zat ook in de KSA en ging daarnaast elk jaar op bergkamp naar Oostenrijk en Zuid-Tirol. Daar leerde ik als 17-jarige mijn vrouw kennen. Ze was mee als dochter van de kookfamilie en het enige meisje op dat kamp.”

Nationalisme

Johan had na de scheiding van zijn ouders niet de makkelijkste jeugd en stond al vroeg op eigen benen. In het studentenleven maakte hij kennis met het nationalisme. “Dat trok mij wel aan. Het NSV was toen net gestopt. Met veel studenten, waaronder ook Ben Weyts, zaten we samen om een nieuwe studentenbeweging op te richten. Bij ons werd dat VSG, Vlaamse Studenten Gent. Weyts ging bij het VNSU, Vlaams Nationale Studenten Unie.”

Actievoerder

Het was meteen ook het einde van het ‘braaf manneke’. “Ik ben verschillende keren opgepakt, als actievoerder. Koning Boudewijn kwam bijvoorbeeld ooit naar het ICC en we hielden een geheime actie met Voorpost. We hadden ons verspreid en er was een fluitsignaal afgesproken om spandoeken boven te halen en slogans te scanderen. Maar ik stond aan de verkeerde kant en werd snel opgepakt. Ik kende toen het klappen van de zweep al, dus om de flikken te pesten had ik een berg halve franken op zak. Ik wist dat ik alles zou moeten afgeven en ik wist ook dat de flikken alles zouden moeten natellen. Gelukkig hadden die mannen

humor. Toen ik tien uur later weg mocht, kreeg ik alles terug, maar ik moest alles zelf natellen. Poets wederom poets, dus. Boudewijn kwam ook eens naar Flanders Expo en we hadden ’s nachts slogans gespoten aan de afrit. Niemand had ons betrapt, maar een van mijn docenten zei later: Deckmyn, dat was uw geschrift. In 1991 studeerde ik af als informaticus.”

Legerdienst

Deckmyn kon meteen aan de slag bij het bedrijf waar hij vandaag medevennoot is. Maar hij moest zijn legerdienst nog doen. Hij belandde op de afdeling Informatica in de Leopoldskazerne. De Staatsveiligheid vond dat raar, een nationalist in het leger. Toen hij dan ook nog eens op reis wilde naar oorlogsgebied Slovenië was het hek helemaal van de dam. “Dus heb ik mijn bestemming veranderd naar ‘Zuid-Oostenrijk’. Dat mocht wel. Van daar heb ik ook een kaartje gestuurd naar het leger. Ze konden er nog om lachen bij het leger.”

Veel legerdienst heeft Deckmyn overigens niet gedaan. Hij zat in een hoekje aan een bureau, stiekem met zijn laptop – een van de eerste – op zijn schoot en werkte voor zijn gewone job.

Hobby’s

Johan en zijn vrouw trouwden in 1995, maar bleven kinderloos. “Mijn vrouw is politiek niet actief, maar deelt soms wel mee in de brokken van mijn keuze. Zo kreeg ze al een steen door de ruit van haar auto thuis en ooit gooiden vandalen zelfs een bronzen kruisbeeld door onze glazen voordeur. Leuk is dat niet, zeker niet voor haar.”

Achter die voordeur koestert Deckmyn een collectie van minstens 1.500 stripalbums. “Je kunt zeggen dat ik een fanaat ben, ja.

Klik voor foto: Johan met stripverhalen

Daarnaast is ook reizen een hobby. Ooit legde ik de Trans-Siberische route af per trein, van Moskou over Siberië en Mongolië naar China. Dat was een hallucinante belevenis.”

SABINE VAN DAMME ■

Vlaams Belang dient klacht bij Unia voor de 3e maal in.

Naar aanleiding van het incident waarbij een islamitische bruidegom weigerde de hand te schudden van de Gentse schepen Sofie Bracke, diende Vlaams Belangfractieleider Johan Deckmyn bij Unia een klacht in. Nadat Unia deze klacht verwierp (wegens niet bevoegd), diende Deckmyn deze opnieuw in, nu op grond van discriminatie op basis van “Geloof of levensbeschouwing”.

Het antwoord dat Deckmyn naar aanleiding van deze tweede klacht ontving van Unia was verbijsterend. In dit antwoord staat immers het volgende te lezen: “We kunnen slechts een geval van (vermeende) discriminatie behandelen en verder opvolgen indien we beschikken over de toestemming van het (vermeende) slachtoffer. U kan dus niet namens de man een klacht indienen bij Unia, zonder zijn toestemming. Dit heeft tot gevolg dat we uw melding niet verder kunnen opvolgen.”

  1. Ten eerste is het vreemd te moeten vaststellen, dat men in het antwoord op de eerste klacht helemaal niet verwees naar bovenstaande uitleg. Toen had men het enkel over het feit dat Unia niet bevoegd was.
  2. Op de website van de stad Gent én van Unia staat er ook duidelijk te lezen dat men een geval van discriminatie namens een ander kan indienen. Het is dus duidelijk dat de stad Gent, in overleg met Unia, aan de burger meedeelt dat hij ook voor anderen een klacht kan melden. Vreemd dat Unia nu een andere mening is toegedaan.
  3. Ten derde diende Deckmyn géén klacht in namens de man (zoals verkeerdelijk aangegeven in de mail van Unia), maar als gemeenteraadslid van de stad Gent. Johan Deckmyn interpelleerde hieromtrent reeds in de gemeenteraad. Als gemeenteraadslid is het trouwens ook zijn bevoegdheid het schepencollege te controleren in haar daden en hij is bijgevolg zeker betrokken partij in dit incident.

Het Vlaams Belang kan alleen maar vaststellen dat Unia wanhopig naar een excuus zoekt om de klacht van Vlaams Belang toch maar niet te moeten behandelen.

Als betrokken partij besliste Johan Deckmyn dan ook om deze klacht voor de derde maal in te dienen.

Klik hier voor het antwoord van Unia.

 

Leefstraten in Gent: de stad privatiseert de straten

In Gent is het al een tijdje zo dat er diverse straten ingericht worden als “leefstraat”. Onlangs werden verschillende straten in Gent opnieuw ‘leefstraat’. Nieuw is het inrichten van zogenaamde “leefwijken”. Op deze plekken plaatst men graszoden of grasmatten, zitbanken en ook auto’s worden er geweerd.

Gents Vlaams Belang fractieleider Johan Deckmyn interpelleerde tijdens de gemeenteraad van mei hieromtrent het stadsbestuur. Hij beklemtoonde vooral dat er vaak geen voldoende draagvlak is om zo’n leefstraat in te richten. Met een boutade wees Deckmyn er op dat het stadsbestuur met deze initiatieven de Gentse straten eigenlijk privatiseert.

Lees verder Leefstraten in Gent: de stad privatiseert de straten