“Kunstwerken” op de Gentse Korenmarkt

Over de twee “kunstwerken” die eind september op de Gentse Korenmarkt werden geplaatst werd al veel discussie gevoerd. Nu ze er eindelijk staan schakelt de discussie nog een versnelling hoger.

Veel mensen vinden deze “kunstwerken” maar niets. Het zijn twee lange palen (ongeveer 20 meter hoog) die in de Korenmarkt werden geplant. De ene heeft iets weg van een “poutrel” (dat is de meest gehoorde opmerking), de andere is een paal met wat blinkend ijzerwerk op aangebracht.

Velen vragen zich trouwens af, of de Korenmarkt niet beter af was geweest met enkele bomen met wat bankjes rond. Het zou alleszins veel goedkoper zijn geweest.

Dure kunst

Want één ding mag je wel zeker stellen: de twee “kunstwerken” hebben heel wat gekost. Toen de gemeenteraad in 2017 een budgetverhoging vroeg voor deze kunstwerken stemde het Vlaams Belang dan ook tegen.

Het Vlaams Belang stelde in het verleden immers al dat je over het kunstgehalte wel kan discussieren, maar wat de prijs betreft dit project véél te duur is uitgevallen. Het totale kostenplaatje liep al op tot meer dan één miljoen euro.

De kunstenaars (de Turkse Ayse Erkmen en de Brusselse Ann Veronica Janssens) krijgen elk alvast 87.120 euro.  Dit blijkt uit een schriftelijke vraag van gemeenteraadslid Johan Deckmyn.

Nutteloze sokkels

Maar uiteindelijk kost het project dus meer dan één miljoen euro. Dat komt onder meer door extra studies voor stabiliteit en verkeerde beslissingen die in het verleden werden genomen. De kunstwerken zouden bijvoorbeeld eerst op sokkels komen (43.000 euro ’t stuk). Die werden geplaatst in 2010 (!) en werden uiteindelijk opnieuw geschrapt en na bijkomend studiewerk moesten er nieuwe funderingen komen die op hun beurt meer dan 150.000 euro hebben gekost. Veel geld dus.

Nu weet de Gentenaar tenminste waar zijn geld naartoe gaat…

 

Vlaams Belang verontwaardigd door verkiezingsafspraken Gentse lijsttrekkers!

Vlaams Belang stelt met verbijstering vast dat de Gentse meerderheid het nu al op een akkoordje gooit met oppositiepartijen N-VA en CD&V. Rudy Coddens (Sp.a-Groen) heeft immers – dixit een weekendkrant – met de andere lijsttrekkers Mathias De Clercq (Open Vld), Elke Sleurs (N-VA) en Mieke Van Hecke (CD&V) al overleg gepleegd over een “propere en inhoudelijke verkiezingscampagne”.

Het is duidelijk dat men in alle partijen niet herinnerd wenst te worden aan de “minder propere en minder inhoudelijke daden” uit de voorbije legislatuur. Iedereen heeft blijkbaar boter op het hoofd men wil dus liever een theoretische verkiezingscampagne, dan te worden herinnerd op welke manier sommigen de voorbije jaren aan politiek deden.

Het Vlaams Belang is verontwaardigd dat alle partijen op het Gentse stadhuis (behalve dan Vlaams Belang zelf) nu al afspreken wat wél en wat niet mag gezegd worden tijdens de komende verkiezingscampagne.

Wij voelen ons echter niet gebonden en zullen niet nalaten de politieke partijen te herinneren aan de schandalige zelfbedieningscultuur van de afgelopen jaren. We nemen aan dat deze partijen hebben afgesproken om het niet te hebben over…

  • …de Optima- en Publipart-schandalen waar socialisten en liberalen in verzeild geraakt zijn en die de kop hebben gekost aan Tom Balthazar als lijsttrekker van het links kartel.
  • …de reisjes en graaicultuur bij liberaal kopstuk Geert Versnick waardoor hij ontslag nam uit de gemeenteraad en als député in de provincie Oost-Vlaanderen.
  • …het feit dat Siegfried Bracke niet meer wist hoeveel hij al dan niet van Telenet kreeg. Een vergetelheid die hem zijn lijsttrekkerschap heeft gekost.
  • …het feit dat de CD&V zodanig graag wil meebesturen dat het maar al te graag zwijgt over dit alles en hoopt dat men dan ook zwijgt over het Arco-schandaal en andere zaken.

Uiteraard vindt ook Vlaams Belang dat er sterk inhoudelijk moet gedebatteerd worden, maar zedig zwijgen over de schandalen van de afgelopen jaren in Gent? Daar doet Vlaams Belang niet aan mee!

Stad Gent gedoogt illegale bewoning aan de Meeuwstraat

Het Vlaams Belang werd enkele weken geleden gecontacteerd door buurtbewoners van de Meeuwstraat (Wijk Muide-Meulestede). Op de hoek van de Meeuwstraat en de New Orleansstraat werd er illegale bewoning gesignaleerd. Men vermoedt dat één of meerdere Roma-gezinnen daar in kampeerwagens huizen.

Lees verder Stad Gent gedoogt illegale bewoning aan de Meeuwstraat

Het Laatste Nieuws: “De mens achter de kandidaat-burgemeester”

Neen, hij wordt niet de volgende burgemeester van Gent, want de kans dat Vlaams Belang die levert, is nul. Maar Johan Deckmyn (49) trekt wel een lijst, dus theoretisch kan het. Hij zetelt sinds 1995 in de gemeenteraad en was ook tien jaar Vlaams parlementslid. Maar Johan kan ook pianospelen en vloog geregeld de cel in als ‘actievoerder’.

Deckmyn is de oudste van vijf kinderen en groeide op in de meest volkse buurten van Gent. Zijn ouders hadden een boekenwinkel in de Brugse Poort, later woonde hij in een zijstraat van de Sleepstraat en in de stationsbuurt.

Klik voor foto: Johan als braaf manneke

Naar school ging hij op Sint-Amandus. “Ik was een braaf manneke. Ik zat in de turnclub en kreeg een prijs voor medewerking aan de schoolkrant. Ik volgde notenleer en piano. Ik zat ook in de KSA en ging daarnaast elk jaar op bergkamp naar Oostenrijk en Zuid-Tirol. Daar leerde ik als 17-jarige mijn vrouw kennen. Ze was mee als dochter van de kookfamilie en het enige meisje op dat kamp.”

Nationalisme

Johan had na de scheiding van zijn ouders niet de makkelijkste jeugd en stond al vroeg op eigen benen. In het studentenleven maakte hij kennis met het nationalisme. “Dat trok mij wel aan. Het NSV was toen net gestopt. Met veel studenten, waaronder ook Ben Weyts, zaten we samen om een nieuwe studentenbeweging op te richten. Bij ons werd dat VSG, Vlaamse Studenten Gent. Weyts ging bij het VNSU, Vlaams Nationale Studenten Unie.”

Actievoerder

Het was meteen ook het einde van het ‘braaf manneke’. “Ik ben verschillende keren opgepakt, als actievoerder. Koning Boudewijn kwam bijvoorbeeld ooit naar het ICC en we hielden een geheime actie met Voorpost. We hadden ons verspreid en er was een fluitsignaal afgesproken om spandoeken boven te halen en slogans te scanderen. Maar ik stond aan de verkeerde kant en werd snel opgepakt. Ik kende toen het klappen van de zweep al, dus om de flikken te pesten had ik een berg halve franken op zak. Ik wist dat ik alles zou moeten afgeven en ik wist ook dat de flikken alles zouden moeten natellen. Gelukkig hadden die mannen

humor. Toen ik tien uur later weg mocht, kreeg ik alles terug, maar ik moest alles zelf natellen. Poets wederom poets, dus. Boudewijn kwam ook eens naar Flanders Expo en we hadden ’s nachts slogans gespoten aan de afrit. Niemand had ons betrapt, maar een van mijn docenten zei later: Deckmyn, dat was uw geschrift. In 1991 studeerde ik af als informaticus.”

Legerdienst

Deckmyn kon meteen aan de slag bij het bedrijf waar hij vandaag medevennoot is. Maar hij moest zijn legerdienst nog doen. Hij belandde op de afdeling Informatica in de Leopoldskazerne. De Staatsveiligheid vond dat raar, een nationalist in het leger. Toen hij dan ook nog eens op reis wilde naar oorlogsgebied Slovenië was het hek helemaal van de dam. “Dus heb ik mijn bestemming veranderd naar ‘Zuid-Oostenrijk’. Dat mocht wel. Van daar heb ik ook een kaartje gestuurd naar het leger. Ze konden er nog om lachen bij het leger.”

Veel legerdienst heeft Deckmyn overigens niet gedaan. Hij zat in een hoekje aan een bureau, stiekem met zijn laptop – een van de eerste – op zijn schoot en werkte voor zijn gewone job.

Hobby’s

Johan en zijn vrouw trouwden in 1995, maar bleven kinderloos. “Mijn vrouw is politiek niet actief, maar deelt soms wel mee in de brokken van mijn keuze. Zo kreeg ze al een steen door de ruit van haar auto thuis en ooit gooiden vandalen zelfs een bronzen kruisbeeld door onze glazen voordeur. Leuk is dat niet, zeker niet voor haar.”

Achter die voordeur koestert Deckmyn een collectie van minstens 1.500 stripalbums. “Je kunt zeggen dat ik een fanaat ben, ja.

Klik voor foto: Johan met stripverhalen

Daarnaast is ook reizen een hobby. Ooit legde ik de Trans-Siberische route af per trein, van Moskou over Siberië en Mongolië naar China. Dat was een hallucinante belevenis.”

SABINE VAN DAMME ■